همه با هم برای رهایی کودکان غزه دعا کنیم..

به معرفی یکی از دوستان با  اینجا آشنا شدیم. سر بزنید.. جالبه!

 این حسین کیست که حتی همه دژخیمان

می شوند در بر او پا کوبان

می شود در دلشان نور الهی پر نور

زین که از عشق حسین است که اینان مخمور

دوستای گلم به دهه اول محرم رسیدیم امیدوارم همه هدفهاتون حسینی باشه.

توی این شبا به یاد همه ی مظلوما باشید.

التماس دعا...

تا به خودمون بیایم تن 25000 نفر از هموطنانمون زیر آوار خونه هاشون دفن شده بود. میخکوب شده بودیم پای تصاویری که از تلویزیون میدیدیم و سخت بود باور کنیم اینا عکسهای بم خودمونه! مردمی که شب قبلش در مراسم عروسی یا جشن تولد شرکت کرده بودن، کسانی که کوفته و ناتوان از محل کار به خونه هاشون برای رفع خستگی در تعطیلات پایان هفته اومده بودن برای خوابیدن تا لنگ ظهر جمعه و هرگز از اون خواب بیدار نشدن.. مدرسه که میرفتیم فقط بهت میدیدیم. مدرسه پر بود از صدای سکوت. سکوتی از سر درد و ناباوری که دوستای همسن و سال خودمون حالا زیر خاک بودن. شوق و انگیزه ای نبود. کاری از دستمون بر نمیومد جز شکستن قلکهامون تا شاید بتونیم مرحم هر چند کوچکی باشیم به دل زخمی و داغدیده ی کسانی که هنوز در کنارمون بودن. چیکار میتونستیم بکنیم غیر از اینکه به زخمیها در بیمارستان سر بزنیم تا بدونن ما فراموششون نکردیم. همه به تکاپو افتادن و بم شد مرکز توجه دنیا اونقدر که غمش بزرگ بود..

این غصه هنوز برای ما تازه است و هربار که به یادش میافتیم گلومون از بغض پر میشه..

سال پیش برای سالگرد پست نینا رو نوشتیم اما امسال یه پیشنهاد خوب داریم: یادگیری مهارتهای کمک های اولیه. شاید خیلی کوچیک و جزئی به نظر برسه اما میتونه کار بزرگی باشه برای اینکه در مواقع مورد نیاز خیلی سریعتر و بهتر بتونیم به بقیه کمک برسونیم. از این راه و دست به دست هم میتونیم معنی کلمه ی فاجعه رو از وقوع بلایای طبیعی در کشورمون حذف کنیم.